เมื่อไอซ์มีโอกาสได้ดูภาพยนตร์ฟีลกู๊ดกับชาว a booker เมื่อวันก่อนนี้ (ฟรีอีกต่างหาก)!

 

ไม่สปอยด์หรอกจ่ะ

 

'THE DOWN เป็นคนธรรมดามันง่ายไป'

ภาพยนตร์สารคดีตามติดชีวิตเด็กพิเศษกลุ่มอาการดาวน์ซินโดรม 5 คน ผ่านการเข้าไปคลุกคลีในโลกของพวกเขา โดยพี่โหน่ง วงทนงศ์ ชัยณรงค์สิงห์ การได้ดูหนังเรื่องนี้ก็เหมือนได้ฟังพ่ออ่านนิทานก่อนนอน นิทานจากเรื่องจริงที่พ่อสร้างเอง เล่าเอง แค่นี้ก็รู้สึกอบอุ่นแล้ว

เชื่อว่าหลายคนคงมีทัศนคติต่อผู้ที่ป่วยดาวน์ซินโดรมเพียงด้านเดียว น่าสงสารจัง คงใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก หรือเป็นภาระต่อคนรอบข้าง เราเผลอตัดสินไปแล้วว่าพวกเขาแตกต่าง ไม่เหมือนคนธรรมดา 'เป็นเส้นตรงที่ไม่เท่ากัน'

ภาพยนตร์เรื่องนี้ ไม่ได้ถ่ายทอดประเด็นดราม่า หรือความน่าสงสารใดๆ แต่กลับพาเราไปรู้จัก และตกหลุมรักกลุ่มคนพิเศษอย่างใกล้ชิดสนิทสนม ทำให้เรารู้ว่าโลกของพวกเขาบรรจุความงดงามไว้มากกว่าที่เราคิด

แน่นอนว่าการเรียนรู้อยู่กับคนกลุ่มนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ครอบครัว ครู เพื่อน คนรอบข้างต่างเคยเสียน้ำตา อดทน ปรับตัว เข้าใจ ยอมรับ ผ่านอุปสรรค และอะไรต่อมิอะไรมามากมาย แต่ ณ ปัจจุบันทุกคนต่างภาคภูมิใจและยิ้มได้ กับความพิเศษในตัวคนพิเศษที่เขารักและรักเขา

เมื่อเราได้เข้าไปสำรวจโลกของพวกเขาทั้ง 5 ทำให้เรารู้ว่า ทุกคนต่างมีอารมณ์สุข เศร้า เหงา รัก และมีความฝันไม่ต่างจากเรา อาจจะสุขมากกว่าด้วยซ้ำ ที่สำคัญพวกเขาทำทุกอย่างได้เหมือนคนทั่วไป มีศักยภาพ เล่นกีฬา เล่นดนตรี ร้องเพลง เรียนหนังสือ หรือทำงานหาเลี้ยงชีพได้ ตามความถนัดและพรสวรรค์ที่ต่างก็ได้รับการหยิบยื่นให้อย่างเท่าเทียมเฉกเช่นมนุษย์คนอื่นๆ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ชี้ชวนให้เรามองความเป็นมนุษย์ใหม่ ในแบบ 'เส้นตรงที่เท่ากัน' ไม่แบ่งแยก ไม่ตัดสิน ไม่ปิดกั้น

 

เพราะพวกเขาเป็นเพียงคนพิเศษที่มีหัวใจบริสุทธิ์กว่าคนธรรมดา... ก็เท่านั้นเอง.

 

edit @ 20 Oct 2015 10:49:11 by lalala

โอ้ยยยย ปวดอึ!

posted on 08 Oct 2015 17:28 by uratsayaice directory Cartoon, Diary

มันเป็นความรู้สึกอัดอั้นตันตูดอย่างบอกไม่ถูก เมื่อเราเอาแต่กินๆๆๆ แต่แทบจะไม่ได้อึเลย! นานแล้วด้วยเนี่ย ทนไม่ไหวแล้วโว้ยแม่ง! เอาตรงนี้แหละ!

 

&&^~%$@@_++(&&!@#!!!

 

อ่าห์~ รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย เมื่อได้ปลดปล่อยตัวหนังสือบรรทัดบน
เอาล่ะๆๆ จริงๆ แล้วไม่ได้อึจริงหรอก แค่เปรียบเปรยเฉยๆ ไม่ได้ตั้งใจให้ดูมีวรรณศิลป์ด้วย (นี่เอ็งกล้าใช้คำว่าวรรณศิลป์กับการเปรียบเปรยซัมติงชิทเยี่ยงนี้งั้นรึ!)

เอาเถอะๆๆ ที่เปรียบอึกับตัวอักษรก็เพราะมันรู้สึกเยี่ยงนั้นจริงๆ เราเอง เราชื่อไอซ์ เราไม่แน่ใจว่าชอบอ่านและริอ่านจะเขียนตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีคืออ่านๆๆ แล้วเกิดอาการอึดอัดจุกเสียดแน่นท้อง อีนี่อีนั่นอีโนหรืออีไหนก็ยั้งไม่อยู่ จึงต้องอึ... ซึ่งอึในที่นี้ก็คือเขียนมันออกมาเนี่ยแหละ เขียนเข้าไปๆๆ พื้นที่สาธารณะมีให้อึ เอ้ย! ให้เขียนเยอะแยะก็เขียนไปสิ ไม่เสียสตางค์ ไม่ผิดกฎหมาย (ทำลูกคอแบบพี่ก๊อต)

หลายปีดีดักเราเคยอดรนทนไม่ไหว อึใส่บล็อก exteen มาหลายเรื่องแล้วแหละ แต่ด้วยข้ออ้างต่างๆ นานา จึงห่างเหินจนห่างหาย จำชื่อบล็อกเก่าและรหัสไม่ได้ -..- ด้วยข้ออ้างสุดคลาสสิคคือไม่มีเวลา หรือพูดแบบกันเองว่ามึงขี้เกียจนั่นแหละ แต่ในนาทีนี้ แค่ในตอนนี้โอ่ มันเก็บไม่ไหวแล้ว โอ้เบบี้ ให้เธอ~ พอเถอะไอซ์!
และ ณ บัดนี้ด้วยวาระดิถีฤกษ์ดีและอั้นมานาน จึงขอปู้ดป้าดที่นี่อีกสักที

ความจริงอีกเหตุผลหนึ่งที่ลีลา จนต้องอดทนอดกลั้นไว้ก็คือความคิดมาก กังวลมากว่าเขียนไปจะไร้สาระ เสียเวลาคนเปิดประตูผิดเข้ามาเจอะบางสิ่งไม่จรรงโลงจิต เสียเวลาทำมาหากินเค้า แต่เมื่อพิจารณาไตร่ตรองแล้วตกผลึกกับตัวเองได้แล้ว สรุปได้ว่าเขียนไปเถอะ ชอบและสนุกกับมันก็ทำไป สาระจะมีหรือไม่ไม่สำคัญ เท่าความฟินในอารมณ์ฉัน (ตัวกูของกูสุดๆ) แต่เหนือสิ่งอื่นใดเมื่อได้ลงมือทำแล้ว การพัฒนามันย่อมเกิดขึ้นกว่าการไม่ทำอะไรเลยเป็นแน่ เพราะฉะนั้นทำเถอะ เขียนเท่าที่รูสึก! (กำหมัด)

ขอบคุณพื้นที่แห่งนี้ที่ให้อึได้อย่างอิสระเสรี ขออภัยมา ณ ที่นี้หากทำให้เว็บบล็อกนี้เลอะเทอะไปบ้าง แต่เชื่อเถอะเนื่องจากสิ่งที่เราบริโภคก็มีคุณภาพพอสมควร ดังนั้นสิ่งที่ปล่อยออกมาย่อมผ่านกระบวนการย่อย เหลือเป็นสสารที่มีประโยชน์ (แน่ใจนะ?) จึงหวังเป็นอย่างยิ่งว่าอึของเราจะให้คุณค่า ให้ความรู้ ความคิด ความฮา ความบ้าหรือความอะไรก็ตามกับบางคนที่แวะเข้ามาดมมาชม เหมือนปุ้ยชีวภาพจากขี้วัวขี้ม้าขี้หมาขี้แมวที่ช่วยทำให้ต้นไม้เติบใหญ่ ดอกไม้เบ่งบาน ยังความงามสู่โลกใบนี้นี้นี้นี้นี้!

 

ลองดูก่อน รัญจวนกว่าที่คิด ^..^

 

edit @ 8 Oct 2015 17:37:39 by lalala

edit @ 9 Oct 2015 10:21:39 by lalala